Waarom schrik ik van mezelf

[Rosalie-Roger]

Hoi Marije, daar ben ik dus ook bang voor…je hebt een leven samen opgebouwd, en in mijn geval, ik had haar van begin al moeten vertellen dat ik DIT voel in mij. Nu voel ik me een beetje een bedrieger…ondanks dat ik het nu pas helder heb voor mijzelf. Liefs!

[Yvi]

Ooit schreef ik:

...

Een transitie is, in welk vorm en met welk uitgangspunt dan ook, een flinke klus. Het zijn grote knoppen die je indrukt. Dat heeft tijd nodig. Tijd om te zijn, te zien, te voelen. Tijd om afscheid te nemen, om te rouwen om het verlies van wat je toch al niet wilde. Het is niet alleen maar geluk.

Een definitie die ik op internet vond is:

Een transitie is een verandering die het resultaat is van op elkaar inwerkende ontwikkelingen.

Dat gaf mij wat om over na te denken. De uitkomst is beïnvloedbaar, door... Alles.

Geen project of plan. Geen kaders of scope.
En dat vind dan ook nog eens plaats binnen een veel groter transitie traject dat ieder mens kent: het leven.
Van jong naar oud. Van je basisprogrammering (opvoeding) naar jouw eigen maatwerk via een pad van emotioneel steeds volwassener worden.
Fysieke veranderingen horen daar ook bij.

Met zijwind, tegenslagen en successen. In alle facetten

Een transitie zie ik misschien wel als iets universeel menselijks. Niet voorbehouden aan personen die een genderrol wissel ondergaan in welke vorm dan ook.

Live life!

Elk mens ondergaat een veranderingsproces, een transitie, al is het alleen maar door veroudering.
Verandering hoort bij het leven. Niet alle relaties zijn bedoeld om bestedig te bestaan. Sommige mensen zijn passanten in je leven, onderdeel van een fase. Niet zelden overleven bijvoorbeeld vriendschappen menig romantische relatie.

Toen ik zelf (weer eens) in een andere genderrol ging leven heb ik mijn (min of meer vaste) partner gevraagd wat maakte dat deze in mij destijds een "vaste" partner zag. Dat was niet mijn uiterlijk, of mijn kleding. Dat was om wie ik ben, hoe ik in het leven sta.
En juist dàt is niet fundamenteel veranderd, los van hoe je levenspad je natuurlijk altijd blijft vormen in de tijd.

Live life!

[Maureen_]

ALs ik voor mezelf spreek: ik heb eindelijk zelfliefde ontdekt.. Ik heb letterlijk gezegd dat ik meer van mezelf houd als vrouw dan als man en dat zegt eigenlijk genoeg. Ik denk dat dat voor mij de basis is waarmee ik verder wil gaan in mijn reis. En af en toe vind ik het nog steeds lastig om mezelf te accepteren, maar in vergelijking met een jaar geleden gaat dat al stukken beter.

[Emma]

Ik heb toen eerst met mijn ex afgesproken dat ik thuis wat mocht expirimenteren. Dat heeft het hele proces een paar jaar gerekt en de klap van de volledige transitie kwam daarna minder hard binnen.

Tja, of je wekt de valse verwachting dat het misschien wel meevalt en dat het daar bij zou kunnen blijven. En dan komen er veel meer klappen achter elkaar binnen. BTDT.

[Marije]

Als je zo filosofisch wordt ben ik degene die het meeste hoopte dat het daarbij kon blijven. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk wat mijn kinderen niet hadden hoeven meemaken als ik gewoon niet in transitie was gegaan. Genderdysforie is hoe dan ook kut... of klote...

[Rosalie-Roger]

Ok, even wat positief nieuws, gisterenavond was door een eerdere situatie overdag ineens de ruimte ontstaan voor een ‘uit de kast’ gesprek. Ik denk dat ik me zo gelukkig mag prijzen op dit moment…het was bijna een warm bad. Ze wist dat ik al jaren worstelde met iets, dat mopperige dat ineens 8 jaar geleden kwam. Ze vroeg heel open van alles aan mij, was nieuwsgierig, begripvol, uiteraard ook deels gereserveerd, maar open. Ze gaf me zelfs ideeën hoe ik met panty en slipje onder mijn broek naar werk zou kunnen, liet me haar hemdje zien “of zoiets eronder”. Dat ik ook eens bij een bijeenkomst mezelf moet laten zuen en vinden. Uiteraard ook verbazing dat ik me vrouwelijk voel, in de transgender hoek zit. Ook hoe nu verder. Ze vroeg me wel om ondersteuning van een psycholoog te zoeken, zodat ik helder krijg wat ik wil, die duidelijkheid wilde zij dan weer…dus dat wordt mijn volgende stap…En nu, nu ben ik emotioneel leeg…op, zeer slecht geslapen…liefs aan jullie…Rosalie

[Maureen_]

@Rosalie-Roger wow! Wat goed, knap en dapper dat je het gedeeld hebt en wat fijn dat ze zo meedacht . Snap dat dit emotioneel wat met je doet, je hebt een hoop te verwerken!

[Marije]

Gefeliciteerd! Sterkte met het vervolg... veel kleine stapjes maken samen een grote stap.

[Sweet Kayleigh]

Hi Rosalie-Roger, wat een mooie doorbraak en wat fijn zo een stap, ik weet er alles van. Wees trots en zuinig op haar en deel alles met haar.
Ik wens je heel erg veel succes, zet hem op

[Renske]

Wat fijn Rosalie! Blij voor jou!