Kink of niet?

[Temp03845]

Misschien gelijk met de deur in huis vallen, maar ik wil weten of ik toch een kink heb of dat dit meer is. Mijn excuses vooraf als ik terminologie gebruik die verkeerd kan worden opgevat

Merendeel op deze vraag gekomen door mijn kink met cross-dressing/sissy, maar wanneer ik me als vrouw kleed en gedraag voel ik me meer op gemak dan me "normale" status. In tegenstelling tot mijn normale uiterlijk kijk ik ook meer in de spiegel indien ik in mijn andere persona ben.

De gedachtes dat ik ook liever als het andere geslacht zou zijn geboren zit er bij mij al heel lang in (was van kinds al meer geintereseert in kleding van het andere geslacht). Ook waren er gedachtes om een variant van diy hrt toe te passen voordat ik zelfs van de transgender gemeenschap af wist (dit was toen ik 14-18 was).

Mijn angst daarintegen is dat het toch niks anders dan een kink is, en dat ik een grove fout bega als ik daadwerkelijk de stap maak.

Wat is een goede indicator of wat ik voel legitiem is en niet iets is wat weg gestopt kan worden?

[Januca]

Temp, welkom op het T-Nederland forum.

Lees maar eens het nodige op dit forum, je bent echt niet de enige met zulke gevoelens.
En stel gerust vragen, daar kom je misschien verder mee.

[Irene_de_Vreede]

Als je tijdelijk als vrouw gaat leven kom je er vanzelf uiteindelijk wel achter of het een bevlieging is (ook prima) of niet.

[Sweet Kayleigh]

Hoi,
Op de eerste plaats denk ik dat het goed is dat je op zoek gaat naar wat het is dat jij voelt, zeker om te voorkomen dat je een fout begaat.
Overigens heb ik zelf inmiddels begrepen dat de uitgebreide begeleiding die je krijgt voordat je echt in transitie gaat hier ook veel aandacht aan geeft en je dus niet zomaar een verkeerde stap zet.
Maar de vraag of iets legitiem is kan best wel eens moeilijk te beantwoorden zijn, want hoe voelt dat dan?
En er zijn veel dingen die je weg kunt stoppen, de vraag is misschien wel eerder "hoe lang?"

Ik zag dat je 36 jaar bent en in ieder geval weet dat je deze gevoelens ook al had tussen je 14e en 18e jaar.
Waarschijnlijk ga je een antwoord vinden door te lezen wat dit voor anderen betekend en hoe anderen ermee om zijn gegaan of hoe zij hebben bepaald wat echt is en wat niet.
Ik weet al zo lang ik leef dat er een "2e IK" bestaat die ikzelf altijd heel goed en veilig heb verborgen zodat niemand erbij kon, behalve ikzelf.
Na 58 jaar kwam ik op het punt dat die 2e IK niet langer verborgen wilde zijn en naar buiten moest. Dat was geen keus meer, het kon gewoon niet anders. Dat mijn vrouwelijke eigenschappen al lang bekend waren bij mijn vrouw en zelfs bij mijn dochter had ik mij ook niet bedacht, maar echt verborgen was die 2e IK dus ook niet helemaal. Het lijkt mij dus vooral jouw eigen gevoel die zegt wat je wel of niet bent.
Als je het 20 jaar geleden voelde en nu weer, komt het dus terug en laat het zich misschien niet wegstoppen.
Mijn persoonlijke overtuiging is dat iets wat echt is iedere keer vanzelf weer terug komt en nooit helemaal weg gaat, hoe ver je het ook probeert weg te stoppen. En bedenk dan je niet perse een stap hoeft te zetten of ergens volledig doorheen hoeft te gaan om toch vooral jezelf te zijn.
Verder heb je vooral tijd nodig om uit te vinden wie jij bent.
Succes met jouw zoektocht en kijk vooral vaak in de spiegel, letterlijk en figuurlijk.

[Maureen_]

hi, herkenbaar wat je schrijft. Ik heb zelf ook lang gedacht dat mijn vrouwelijke gevoelens een kink waren en ik schaamde me hier heel erg voor.
Op een bepaald moment kwam bij mij de vraag naar boven wat me nou echt gelukkig maakt: leven als man of leven als vrouw en ik wist meteen het antwoord: leven als vrouw!
Een echte algemene indicator is er denk ik niet helaas.. Voor mij geldt dat ik veel meer zelfliefde ervaar en dat ik mezelf veel leuker en mooier vind wanneer ik me als vrouw presenteer. Er valt dan zoveel van me af!

Succes in jouw zoektocht

[Temp03845]

Als je tijdelijk als vrouw gaat leven kom je er vanzelf uiteindelijk wel achter of het een bevlieging is (ook prima) of niet.

Denk dat ik eerst in prive dat probeer en indien ik me wat zeker voel in het langzaam publieker maak. Mogelijk een meetup of iets vergelijkbaars gebruiken om te zien hoe het bevalt.

[Marije]

Toevallig is het hier de laatste tijd al wat vaker over gegaan. Ik zou inderdaad eens naar een bijeenkomst gaan.

En/of vraag jezelf dit af: hoe zou je morgenochtend wakker willen worden?

Let wel... een transitie is loodzwaar, voor jezelf en voor je omgeving... er zijn geen "free rides".

[Renske]

Hoi Temp.. ik herken het dilemma ook. Raak je opgewonden omdat je vrouwenkleren draagt of ondanks dat je vrouwenkleren draagt? Als ik een leuk erotisch setje aantrek vind ik dat ook opwindend en voel ik me ook sexy en super vrouwelijk. Als ik mijn dagelijkse kloffie aantrek, zoals nu een broek en een trui, dan is er geen sprake van opwinding, maar voel ik me wel 100% vrouw. Genderexpressie, sexualiteit en genderidenteit zijn drie verschillende dingen. Hoe je die drie combineert in je leven is super persoonlijk. Er bestaat daarom denk ik geen indicator. Ik vond nog dit artikel, waarin die verwarring wordt besproken: https://pinkfemme.com/crossdressing-sex ... -identity/. Misschien heb je er iets aan?

[Marije]

Voor mij hield elke vorm van opwinding van het ene op het andere moment op toen ik aan de HRT ging. Voor mij was dat de opluchting van mijn leven en het absolute teken dat ik goed zat.

[Renske]

Fijn dat je dat aangeeft! Want mijn ‘mannelijke’ opwinding kan ik missen als kiespijn. Levert bij mij veel onrust op.