Ideaal beeld

[Saskia-Vince]

Hadden jullie ook een ideaal beeld van je zelf hoe je er na de transitie er uit wil komen te zien?

Weet het , ben nog jong maar soms denk ik wel eens vooruit hoe ik over pak em beet 25 jaar er uit zie, dan ben ik 45, en heb dan een ideaal beeld een mooie elegant uit ziende vrouw ben, met in de broek 2 leuke "speeltjes" en kleding gemaakt van bont draag, iets als dit, dit is echt mijn ideaal,



Zijn er meer die wel eens dag dromen en een ideaal voor ogen hebben?

[Marije]

Ik ben al 45 geweest en er erg blij mee hoe ik eruit zie na mijn transitie. Zonder bont... ieder z'n ding.

[Fay]

Ik ben 55, ik maak me geen illusies, vanaf nu wordt het niet perse mooier, is ook niet erg, ouder worden heeft zijn charme

Zie er imo niet uit als 55, kleed me als 25 of 35, kan allemaal

Generatiedingetje denk ik ,vroeger vond ik mensen van 55 oude grijze saaier
duiven, maar als ik nu om me heen kijk, is die generatie die nog rond 50 zit veel moderner, kleed zich jonger, i like

[DominiqueB]

Ik ga gewoon voor er uitzien als een vrouw zonder onnodige poespas of extra verassingen.
heb ook de 45 marker al gehad.

[Januca]

Ook ik kleed mij veel leuker dan veel mensen van mijn leeftijd van 83, en ik geniet er van dat ik soms een beetje jaloerse blikken krijg.
Ze willen het ook wel, maar durven het niet. hihihihi

[Jeste]

Toen ik jong was dacht ik angstig na over de toekomst. Dat was toen nog wel de toekomst als man. Hoe zou dat zijn op een leeftijd van zo tussen de 50 en de 60? Vooral vanaf dat ik 25 was begon ik daar over na te denken. Dat ik vrij makkelijk nogal feminien over kon komen had ik toen al ontdekt, maar dat deed ik in bepaalde situaties, dus - om het maar zo te schrijven - in het geniep. Maar hoe zou ik dat in de toekomst vol kunnen houden?
In die tijd leefde ik nogal ongezond, door allerlei oorzaken, zoals lange werkdagen en het tegelijkertijd moeite doen om toch ook een leuke vrijetijdsbesteding te hebben. Spanningen op het gebied van genderidentiteit kwamen daar nog eens bij. Vage lichamelijke klachten had ik mede daardoor best vaak.
Een angstbeeld kwam in mij op dat ik uiteindelijk een nogal teruggetrokken en saai bestaan zou gaan krijgen. Wellicht ook noodgedwongen, omdat het fysiek wel eens echt achteruit zou kunnen gaan.
Zou ik dan voor de televisie zitten met een pilsje in de hand, wat te veel vet op de buik en een uiterlijk dat in de loop der jaren toch langzaamaan mannelijker is geworden?
Dat leek mij verschrikkelijk. Over hou het zou zijn als vrouw, of beter geschreven; feminien gendercreatief persoon, dacht ik echter nog niet na.

Gelukkig is het heel anders gelopen dan die situatie van dat angstbeeld dat ik beschreef. Nu ben ik juist zoals ik eigenlijk wilde zijn toen ik jong was. Voor een groot deel is dat mogelijk dankzij de transitie die ik aan ben gegaan. Daarnaast zal een veel gezondere manier van leven positief werken. Gelukkig kan ik het fysiek dus ook aan om nu nog te willen zijn zoals ik in het verleden had willen zijn.

[Gea]

Ik droom niet van hoe ik er over tig jaar eruit ziet.
Ik ben gewoon ik, gewoon als vrouw gekleed.
Niet opvallend gewoon mee blenden met de rest.
En niet als kermis attractie.

[Maureen_]

ik ben er eigenlijk niet zo mee bezig, ik zit meer in het "nu" dan in de toekomst

[Laura2021]

Ik had niet specifiek een bepaald ideaal beeld, maar wilde er wel gewoon mooi en verzorgt uitzien en zeker niet te opvallend of extravagant.
Waarom ik specifieke TV series leuk vond had vooral te maken met de mooie vrouwelijke personages in die series en dus niet alleen uiterlijk. Had niet in de gaten dat er ook andere reden achter zat.

Ben inmiddels bijna 58 dus zal het moeten accepteren dat ik nooit zal worden wie ik eigenlijk had moeten zijn en dat is op zichzelf een harde pil om te slikken. De schade van de testosteron en het verleden is simpelweg te groot maar dat wil niet zeggen dat de jaren die ik nog heb toch kan proberen zoveel mogelijk mezelf te zijn "in het moment". Dat ik zoveel mogelijk mag genieten van het "Nu". Daarom heb ik meer spiegels in huis om me vaker te zien wie ik echt ben, die bevestiging heb ik ook echt wel nodig.

[Januca]

Ja, in de spiegel kijken kan voor ons soms wel een groot probleem zijn.

Als ik voor de spiegel sta zie ik wel een mannelijk persoon staan, maar gelukkig toch wel met een vrouwelijke inslag.
Dat doet mij al heel veel genoegen. Ik heb zelfs een leuk nachtsetje gekocht met de tekst er op: I am Beautiful. heel schattig
En als ik volledig gekleed langs een spiegel loop zie ik toch meestal een vrouw lopen. Dat maakt mij ook heel gelukkig.