Ik ben klaar, af en zie mezelf niet meer als transgender

[LiliFee]

Hey ho,

Bij deze dan de blijde boodschap: ik ben min of meer klaar met mijn transitie, heb mn “Grote Operatie” achter de rug en leef gewoon als iedere andere vrouw; met een lichaam wat bij me past zonder waar dan ook op te vallen. Ook niet in kleedkamers, toiletten of waar dan ook.

Gezien de som van mijn ervaringen, zie ik mezelf dan ook niet meer als transvrouw. Het “Trans” gedeelte, wat te maken heeft met de transitie, is gewoon geen thema meer in mijn leven. Niemand die het ziet, niemand die het vraagt en niemand die me er nog aan laat denken. Het is gewoon klaar, over, uit en ik ben daar HEEL erg blij mee.

Zelf leef ik nu alweer best een poosje “stealth”, en ik moet zeggen dat ik dit iedereen (die die mogelijkheid heeft) aan kan raden. Het is gewoon een wereld van verschil of je als vrouw waargenomen wordt, of als transgender. Ik heb NOOIT gewild om trans* te zijn, en dat hoeft nu ook niet meer. Nu kom ik gewoon mee met de meiden om me heen, ik wordt in groepjes betrokken en heb na de afgelopen paar jaar een goede passing te hebben gehad ook (eindelijk) een vrouwelijke socialisatie. En dat is super fijn!!

En dat is nou juist de crux: alleen een paar jaar “stealth” leven heeft me daadwerkelijk geleerd, wat het maatschappelijk gezien is om vrouw te zijn. Ik ben nooit een man geweest, ik ben niet als man geboren, en het man zijn is nooit een deel van me geweest. Ik was gewoon een ongelukkig meisje, maar nu ben ik een gelukkige vrouw.

In negatieve zin houdt dat in dat ik me ook niet meer zo associeer met andere transgenders. Het is lang genoeg een stempel geweest wat mijn hele uiterlijk, doen en denken beïnvloed heeft, en daar ben ik ook klaar mee. Ik voel me emotioneel (eindelijk) gewoon een volwassen vrouw, de themas en problemen in mijn leven zijn ongeveer dezelfde als die van de meeste vrouwen van mijn leeftijd en ik merk dat ik met (cis)vrouwen gewoon meer gemeen heb nu.

Dusss.... Ik houd mijn account hier in ieder geval aan, mochten jullie vragen hebben over de Duitse SRS methode kan je me altijd schrijven, ik help jullie graag op weg. Alle in die Heimat

Zoals we dat vroeger in de jaren ’90 zeiden:

We faxen!

[janine2363]

Hi LiliFee, leuk om weer van je te horen en gefeliciteerd !!!

Ik voel me emotioneel (eindelijk) gewoon een volwassen vrouw, de themas en problemen in mijn leven zijn ongeveer dezelfde als die van de meeste vrouwen van mijn leeftijd en ik merk dat ik met (cis)vrouwen gewoon meer gemeen heb nu.

ik heb dit op de "cogito ergo sum" thread proberen uit te leggen, lukte niet zo, misschien kan je helpen. Want het leven beleven als een vrouw is niet hetzelfde als eruitzien als een vrouw.

[LiliFee]

Dank je

Ik weet het niet precies, het is alsof de tijd de sporen van het verleden uitwist. Mijn leven draait al een poosje niet meer om trans-gerelateerde problemen, en het gekke is dat ik eigenlijk slechts nog een vaag idee heb van hoe het was. Hetzelfde me hoe het aanvoelde voor de operatie: geen idee meer. Het heden heeft het verleden ingehaald en ik ben een nieuw mens.

Mijn leven is nu in ieder geval sterk gekleurd door mijn ‘maatschappelijke’ vrouw zijn. Positief en negatief. Ik krijg veel met sexisme te maken, weet hoe het is om kerels om m’n vinger te winden en heb verder eigenlijk een vrij ‘normaal’ bestaan zo. Dat, en het feit dat andere vrouwen gewoon niet zien dat ik een ander verleden had, zorgt ervoor dat ik écht anders behandeld word.. Dat heeft me veranderd, in zekere zin.

Wat natuurlijk niets zegt, over hoe andere vrouwen (trans of cis) hun eigen vrouw-zijn beleven. Cogito ergo sum. Ik zou niet durven mijn meningen andere mensen in de schoenen te schuiven. Deze post was meer bedoeld om te laten zien, dat mijn leven gewoon zo anders geworden was, en hoe ik me daarbij voel.

[Annet]

Hoi Lilifee
Ik ben blij dat je je zo goed voelt en kan mij indenken dat je nu trans achter je laat. Ik doe het ook in gewone leven, alleen bij dokters ben ik nog trans maar als ik klaar ben doe ik het ook. En informatie vraag ik je als ik die nodig ben.
Groetjes Annet

[anon20181206]

In 1 woord; GEFELICITEERD!
Je verwoord prachtig hoe ik (en waarschijnlijk velen met mij) de toekomst, heden en verleden ervaar en wil ervaren.

[janine2363]

Bij deze dan de blijde boodschap: ik ben min of meer klaar met mijn transitie

Ook gelukwensen en felicitaties van onze gezamelijke vriendin Daniéla. (Zij heeft zelf niet de mogelijkheid om dit te posten)

Janine

[AnnaNannette]

Ik ben ruim 20 jaar geleden geopereerd, maar helemaal afstand doen van het verleden is toch moeilijk. Men herkent mij niet als transgender, maar soms is het toch beter om te vertellen om bepaalde dingen uit te kunnen leggen. Niet dat ik verantwoording afleg, verre van. Maar je bent wie je bent door alles wat je in je leven hebt meegemaakt.

[Mr.X]

Ik herken je ervaringen/gevoelens, Lilifee. Maar stealth is voor sommige mensen een vies woord. Ik zelf vind het ook een rare benaming. Het klinkt alsof je dan wat te verbergen hebt dat niet mag ofzo. Een ander woord kan ik zo ook niet bedenken dat er beter bij past. Maar goed.

Ook ik kreeg de kans 'stealth' te gaan. Dit omdat ik naar een andere omgeving verhuisde, en dus alleen maar nieuwe mensen tegen kwam. 'stealth' overkwam mij dan ook, en was geen bewuste keuze, of bewuste effort om het zo ver te krijgen. Wanneer mensen je 'gewoon' zien als (in mijn geval) man, dan ga je ook zo leven. Je gaat ze dan niet allemaal corrigeren, zo van 'oh by the way, ik ben een transman'. Dat zou hetzelfde zijn als een man met bijvoorbeeld een micropenis zou zeggen 'hey, leuk je te ontmoeten. By the way, ik heb een micropenis'. Het doet er gewoon niet toe tot je een partner krijgt of het bed gaat delen.

En ja, het is een heerlijk gevoel om er gewoon bij te horen zonder uit te hoeven leggen. Je leven te lezen zoals het altijd had gemoeten. Ik voel mij ook soort van af, ondanks dat ik nog wel wat kleinere neven operaties nodig heb qua phallo. En nee, mensen die niet stealth willen gaan doen het in mijn ogen ook goed. Want voor trans zijn hoef je je niet te schamen. Dit hoef je ook niet te verbergen. Maar voor mij, en sommige anderen, is 'stealth' zijn erg fijn. To each their own.

[Anon20180311]

Hoi Mr.X

Er is een groot verschil tussen: Je niet schamen als trans-gender, er te koop mee lopen en stealth ( Ieder zijn of haar keuze).

Ik leef niet stealth, maar vertel ook niet tegen iedereen : Oh by the way, ik ben een trans-gender. Kwam ook nog nooit, een man tegen die me vertelde: By the way ik heb een micropenis ( Dan tref ik, het nog beter als hij).

Het is voor mij, gewoon heerlijk om mezelf te kunnen zijn zonder omwegen of bochten, onder oude en nieuwe vrienden.

Onlangs nog in de kliniek, kwam ik een oude vriend tegen : Hoi Nick! Zalig zonder angst, schaamte of uitleg.
Met andere woorden: Kende je een zeer sociaal leven, voor, tijdens en na je transitie, dan is stealth volgens mij geen aanrader.


Grtz Nick

[Mr.X]

Kwam ook nog nooit, een man tegen die me vertelde: By the way ik heb een micropenis

Yup, that's my point...

Met andere woorden: Kende je een zeer sociaal leven, voor, tijdens en na je transitie, dan is stealth volgens mij geen aanrader.

Hoezo niet? Je kunt best sociaal zijn met allerlei mensen die je verleden niet kennen? Ik snap je correlatie tussen sociaal leven en stealth niet.

En dat jezelf zijn, daar zijn we het over eens. Ik denk dat dat het ultieme doel is voor elke transgender. Het verschil zit hem in hoe iemand zich zelf kan zijn. De een kan dit zijn door 'stealth' te leven, de ander out-and-proud, en de ander met een tussen weg. Whatever keeps ya boat afloat, I say