En dat is nou net het punt. Ik heb helemaal geen zin meer in leven als transgender. En dat hoeft dus ook niet. Wel ben ik het met de anderen eens: een partner kan je dit niet verbergen. Dat zou ik ook nooit willen, anders worden dat te veel leugens. En ik haat liegen.Nick schreef: 29 jan 2018, 13:02 Stealth leven = leven als niet trans-gender.
Leven als niet trans-gender, als trans-gender, laat een onrealistisch beeld kennen tegenover jezelf ( Zelfbedrog, déjà vu) als trans-zijnde, tegenover de maatschappij, lotgenoten, vrienden, enz,.... .
Grtz Nick( Weerbaarheid, zal je nooit opbouwen Stealth, laat staan de nodige info. een ander laten kennen of overbrengen).
Stealth zijn betekent voor mij vooral om te :
- accepteren dat ik nu het lichaam heb wat bij mij past.
- de maatschappij me langzaam laten bijsturen en veranderen zodat ik de rol die daarbij hoort mijn eigen kan maken
- door deze ervaringen de persoon die ik ben (vrouw) zoverre op te laten bloeien, dat die herinneringen uit de kindertijd gekleurd gaan worden
En vooral dat laatste. Ik leef nu alweer zo lang stealth, dat ik op de meeste vlakken een doodnormaal vrouwenbestaan leid. Ok ik menstrueer niet, maar dat doet ook niet elke vrouw. Zeg dat maar eens tegen iemand die baarmoederhalskanker heeft gehad en haar baarmoeder niet meer heeft. Verder heb ik nu dus ook die vrouwelijke socialisatie.
Dus wat blijft er dan verder nog over? Het verleden. Maar dat zijn ook niks meer of minder dan herinneringen. Mijn zelfbeeld is enorm veranderd in de afgelopen jaren: het is compleet, het past me en ik voel me gewoon lekker in mn vel. Ik heb 100% geaccepteerd dat ik een vrouw ben, en de maatschappij heeft dat ook. Ik merk nu dus dat mijn herinneringen over hoe het 'daarvoor' was gekleurd beginnen te raken. Mijn huidige zelfbeeld wordt op die herinneringen geprojecteerd, hoe positiever mijn zelfbeeld hoe inclusiever het wordt. Dat betekent dat ik ook langzaam mijn jeugd anders begin in te zien. Ok, ik heb een hoop ervaringen gemist toen om op te groeien als typisch meisje. Maar dat 'jongens' label is tegelijk ook weg gegaan. En die meisjes ervaringen heb ik ook (ten dele) ingehaald.
Verschillen zullen er altijd blijven, de hele transitie heeft me geleerd op een hele andere manier naar het leven te kijken en daar bij ik blij mee en eigenlijk ook apetrots op. Dat wil ik met mijn intimi kunnen delen, voor mij is stealth zijn heel wat anders dan niemand zeggen hoe de vork in de steel zit. Het betekent voor mij dat ik, afgezien van die paar mensen die écht dicht bij me staan, mij gekleurd laten worden door mijn nieuwe, échte leven. En eindelijk los te laten en lekker te gaan genieten van de mens die ik ben. Het label 'trans' begint daar steeds minder bij te laten passen, dus ik laat het langzaam los. To be continued!
Deze vergelijking gaat totaal niet op.
.
en natuurlijk is dat voor wij weer iets om het niet over eens te zijn (ook al is het toch ook wel weer waar)